Astrologie

Astrologie en de zwarte lichten

Astrologen bestuderen de samenhang tussen posities en bewegingen van hemellichamen en aardse verschijnselen. Uitgangspunt daarbij is dat de astronomische gegevens waarop zij zich baseren in relatie staan tot hoe de mens zichzelf en zijn omgeving ervaart. Astrologie is een schitterend hulpmiddel om je een beeld te vormen van jezelf en de processen in je leven. Het biedt inzicht in uitgesproken kwaliteiten die je hebt en de gebieden waarop je die op een volledig eigen wijze kunt ontwikkelen en inzetten. Ook is het een middel om inzicht te krijgen in voor jou kenmerkende hindernissen en weerstanden, zowel innerlijke als uiterlijke, en in de thema’s die daardoor steeds weer oprijzen.

Voor astrologie geldt ook dat het een instrument is dat zijn waarde slechts ontleent aan hoe je het hanteert, zoals dat ook het geval is met de taal en de dichter. Hoe dan ook, de zon (licht en warmte) en de maan (eb en vloed) zijn van levensbelang voor de mens. Astronomisch vormt de zon onze ster en de maan onze satelliet. De zon is te beschouwen als onze oorsprong en de bron van licht en energie waar wij ieder jaar weer omheen draaien. Onze maan daarentegen, beweegt vanuit ons perspectief juist continu – iedere maand – om ons heen; als een zielsverwant waarmee we samen optrekken zou je kunnen zeggen. Want, samen met de maan vormt de aarde een stelsel, net als de zon dat doet met de planeten.

http://www.dreamstime.com/stock-images-m-667-spacescape-image27824

Als koppel staan de zon en de maan in de astrologie bekend als de lichten. En om het onderscheid te maken met de zwarte lichten, waar de Vereniging Zwarte Lichten Astrologie zich in het bijzonder mee bezighoudt, noemen we zon en maan ook wel de witte lichten. Dit zijn de lichten die voor ons daadwerkelijk zichtbaar licht uitstralen, de zon direct en de maan indirect, via de zon.

De witte lichten nemen in de astrologie een sleutelrol in, samen met de vijf klassieke planeten, Mercurius, Venus, Mars, Jupiter en Saturnus. Onder de juiste condities zijn deze traditionele zeven vanaf de aarde met het blote oog waarneembaar, net als de sterren aan de sterrenhemel.

Maar omdat dit zevental zich met veel grotere snelheid voortbeweegt dan de sterren werd in de oudheid naar hen verwezen als planêtes asteres (in het oud-Grieks), de ‘dwalende’ ofwel ‘wandelende’ sterren. Ook sterren dus eigenlijk, maar vanwege hun afwijkende eigenschappen kregen ze later de naam ‘planeten’. En onze zon, die de centrale ster in ons sterrenstelsel bleek te zijn, en maan, onze bijplaneet, werden de ‘lichten’.

Sinds de uitvinding van de telescoop zijn een groot aantal nieuwe hemellichamen in ons zonnestelsel ontdekt, waaronder Uranus, Neptunus en Pluto. In tegenstelling tot de klassieke planeten zijn deze nieuwe voor ons niet meer met het blote oog waarneembaar. En daarmee overschrijden zij voor ons als mensen dan ook de grens van het voor ons zichtbare. Deze eigenschap delen zij met elkaar. Waar de zichtbare planeten vooral resoneren met de witte (zichtbare) lichten, doen de nieuwe dit vooral met de zwarte (onzichtbare) lichten.

Maar wat zijn nu eigenlijk de zwarte lichten?

Het zijn astronomisch betekenisvolle punten die de logische uitwerking zijn van de eerste wet van Kepler. Deze stelt dat alle planeten in elliptische banen om de zon bewegen, waarbij de zon zich in één van de twee brandpunten van die ellips bevindt. Ditzelfde geldt ook voor de baan van de maan om de aarde: het is een ellips waarbij de aarde één van de twee brandpunten inneemt. De zwarte lichten corresponderen respectievelijk met de uitersten op de ellipsbaan van de maan om de aarde en die van de aarde om de zon. Bovendien liggen zij ook in één lijn met de beide brandpunten van de ellips waar zij deel van uitmaken, zowel het gevulde als het lege brandpunt.

Dit leidt tot het volgende kwartet van zwarte lichten dat we in de astrologie gebruiken voor het duiden van horoscopen:

De Zwarte Maan
Priapus
De Zwarte Zon
De Diamant

De eerste twee, de Zwarte Maan en Priapus, komen astronomisch overeen met de uitersten op de as van de maanellips, die een omlooptijd van circa 8,85 jaar heeft [i]. De Zwarte Maan staat op het apogeum, waar de maan het verst van de aarde verwijderd is, en Priapus op het perigeum waar de maan het dichtstbij ons staat. De Zwarte Maan, ook wel bekend als Lilith (onder esoterici), wordt in de zwartelichtenastrologie geassocieerd met de oorspronkelijke eenheid van waaruit wij ontstaan zijn. Het is de essentie van het universele in ons. Vanuit de aarde en de aardse werkelijkheid gezien ligt dit punt het verst bij ons vandaan. Het is ook de plek waar de maan in haar baan het langzaamst loopt. Haar snelheid loopt weer op als ze uit dit punt ‘valt’ richting de aarde. Symbolisch wordt de beweging van de Zwarte Maan naar Priapus daarom ook wel beschouwd als de val vanuit de oorsprong (energie) in de stof (vorm). Want, in tegenstelling tot de Zwarte Maan is Priapus figuurlijk juist de plek waar de maan het meest met de aarde, het stoffelijke, verbonden is. Dit punt is in de horoscoop dan ook bij uitstek de plaats waar we in staat zijn ons aan te passen aan wat het aardse leven van ons vraagt. Maar wel met het risico dat we zo ‘goed’ aangepast raken dat onze oorspronkelijkheid en essentie (van de Zwarte Maan) onzichtbaar blijven.

Het bewustzijnsproces, ook wel de achtbaan van de zwarte lichten genoemd, gaat verder bij de Zwarte Zon en de beweging naar het tegenoverliggende punt op de as van de zonellips, de Diamant. Hoewel het hier astronomisch gezien gaat over de as van de ellipsbaan van de aarde om de zon, spreken we in de astrologie ook wel over de ‘zonellips’, omdat we hierbij vanuit ons perspectief, de aarde, naar de zon kijken. Bijzonder aan de Zwarte Zon en de Diamant is dat deze – op de vaste sterren na – verreweg de langzaamste factoren in de horoscoop zijn. Hun omlooptijd bedraagt op dit moment zo’n 21.000 jaar, maar varieert afhankelijk van diverse astronomische factoren tussen de 20.800 tot 29.000 jaar (gemiddeld 23.000 jaar)[ii].

De Zwarte Zon is de plek waar onze ster, de zon, het verst van ons af staat. Dit gebeurt eens per jaar rond 4 juli, wanneer de aarde ten opzichte van de zon op het aphelium staat. Symbolisch zijn we bij de Zwarte Zon daarom het minst met onze eigen ster verbonden en daardoor tegelijkertijd juist ook maximaal met de rest van het universum, alle andere sterren en de oneindigheid.

Het is de plek waar we het minst geconditioneerd worden door de invloed van de zon als unieke en enige ster, centraal in ons zonnestelsel. Dit maakt dat we hier kunnen ervaren dat er ‘nog meer’ bestaat dan alleen het leven rond de zon, het zichtbare leven. De Zwarte Zon biedt de mogelijkheid om ons voorbij de grenzen van alledaagse zichzelf herhalende patronen en verantwoordelijkheden (o.a. gevormd bij Priapus) te bewegen en talloze mogelijkheden te verkennen. Deze plek is als een oase waar we onszelf kunnen opladen, die een ontspannende en inspirerende werking te bieden heeft. Bij de Zwarte Zon ligt dan ook de sleutel om vanuit onze aangepaste vorm te kunnen gaan inzien wat eigenlijk onze oorsprong is en onze essentie als deelgenoot van het universum. Het is de plek waar we ons kunnen verbinden met de onmetelijkheid van het universele!

Maar daarmee is de cirkel nog niet rond, want om onze essentie in de stof te verwezenlijken, om werkelijk onszelf te zijn, moeten we de tocht naar de Diamant aangaan. En het bereiken van dit punt gaat niet vanzelf. In tegenstelling tot de Zwarte Maan-Priapus as, waarbij een ‘val’ plaatsvindt, hebben we op de Zwarte Zon-Diamant as een verticale beweging te maken, die tegen de zwaartekracht ingaat. Het vraagt dan ook om een bewuste keuze dit pad, met weerstanden en beproevingen, te bewandelen.
Astronomisch is de Diamant de plaats waar de zon staat als de aarde het perihelium bereikt. Op dit punt komt de aarde het dichtstbij de zon, onze ster. Dit is dan ook de plek waar onze essentie zich in de stof kan uitkristalliseren. Het is een plek waar wij als mens via onze eigen bewuste keuzes energie en inspiratie uit de kosmos kunnen verfijnen in ons leven. En hier kunnen wij als mens daarom als ster onder de sterren zijn en onszelf ook als zodanig ervaren. Een ervaring van volmaakte eenheid, waarbij we weer verbonden zijn met onze essentie, de Zwarte Maan. De achtbaan van de zwarte lichten is hiermee rond.

Om dit proces te voltooien zijn de stappen voorafgaande aan de Diamant onmisbaar. Eerst de aanpassing via Priapus die ons helpt mee te komen in de (sociale) context waarin wij leven, een noodzakelijke stap om te kunnen aarden in de wereld. Via het vermogen dat we via Priapus kunnen ontwikkelen zijn we in staat (prima) mee te komen, maar daarmee zijn we nog niet terug bij onszelf, onze oorsprong en essentie. Deze situatie kan leiden tot een ervaring van (diepe) leegte in ons.

De plek, vervolgens, waar wij die ingeroeste patronen en leegte in ons leven kunnen loslaten is de Zwarte Zon. Dit is voor ons een veld waar we niets hoeven en volledig (keuze)vrij zijn. Door ons hieraan over te geven kan een spiegel ontstaan waar we in kunnen kijken, wat de volgende soort vragen kan oproepen:

Wat inspireert mij eigenlijk?
Waar wil ik naartoe in het leven?
Wat wil ik bereiken?
Wie ben ik werkelijk?
Wie wil ik nu werkelijk zijn in de wereld?

Het bezig zijn hiermee kan in ons het verlangen aanwakkeren een ander pad in te slaan, gericht op individuatie en zelfverwezenlijking. En vanaf dat punt komt de Diamant in zicht, die we voor ons kunnen zien als een (ultieme) droom of verlangen. De vraag is nu wat we hiermee doen. Durven we ons oude zelf achter ons te laten en de sprong in het diepe te wagen op weg naar onze bestemming? Zo ja, dan zullen we moeten kiezen de weg van de held te gaan. Het is opnieuw een tocht van overleven, een kwaliteit die we ons via Priapus eigengemaakt hebben. Deze tocht kunnen we alleen maken vanuit een bewustzijn dat we meer zijn (Zwarte Maan) dan onze aangepaste vorm en vanuit universele inspiratie (Zwarte Zon) om de sprong te maken naar wie we werkelijk zijn. Het is de weg naar heelheid, een hereniging met onze oorsprong.

Achtergrond

Het gebruik van de zwarte lichten in de astrologie is niet vanzelfsprekend, in de zin dat iedere astroloog deze gebruikt. Het is een tak van astrologie die ontwikkeld is door de Franse astroloog Jean Carteret in de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw. Hoewel hij zelf geen boeken over astrologie en de zwarte lichten geschreven heeft, is dit in Nederland wel gedaan door astroloog George Bode, die in Frankrijk met Carteret bevriend raakte. Bode heeft hierover diverse boeken geschreven, waaronder Handboek Astrologie (1994) en Zwarte Maan, Zwarte Zon, Drakenkop (2001), waarvan de laatste herdruk hier verkrijgbaar is bij Uitgeverij Hajefa.

Via Bode heeft de kennis over de zwarte lichten al veel mensen in Nederland en daarbuiten bereikt. Door de jaren heen is hiermee door astrologen uitgebreid gewerkt, waardoor de kennis op dit vlak zich verder doorontwikkeld heeft. Een groeiende groep astrologen maakt hiervan gebruik in de praktijk. Een belangrijke reden hiervoor is dat de zwarte lichten sterk resoneren met de metafysische werkelijkheid en het bewustzijnsproces in de horoscoop.

Link met de maansknopen

Al sinds de oudheid kent men in de astrologie de as van de maansknopen in de horoscoop, de Zuider- en de Noorderknoop.

Een interessant gegeven daarom is dat de zwarte lichten hiermee astronomisch gezien samenhangen, via de ellipsen van de maan en de zon. Want astronomisch vormen deze de onderliggende basis waaruit de maansknopen voortkomen. Omdat de ellipsen niet in hetzelfde vlak liggen, ontstaat een snijlijn. En die snijlijn wordt door astrologen gebruikt als de as van de maanknopen. Reden te meer om de astrologie van de zwarte lichten te omarmen!

In de zwartelichtenastrologie bestaat ook uitgebreid aandacht voor de maansknopen en wordt tevens gewerkt met de knooppunten die hier 90 graden, haaks, op staan. Deze punten staan bekend als de Draak en het Beest – de oorspronkelijke namen hiervoor van Carteret. Gezamenlijk wordt naar deze vier knopen verwezen als het knopenkruis. Dit kruis vormt als het ware de hogere extensie van de zwarte lichten. Het bewustzijnsproces dat plaatsvindt op de achtbaan van de zwarte lichten en in het knopenkruis is integraal met elkaar verweven.

Inleiding Structurele Astrologie

In het vervolg dat begint vanaf Dierenriemtekens en – beelden is een beknopte inleiding te lezen van de Structurele Astrologie van George Bode:

Daarnaast is op de pagina Artikelen een groot en divers aanbod van artikelen over de zwartelichtenastrologie te vinden.