Vaste begeleiding van een punt door een ander punt produceert een as. Bij ‘Witte en Zwarte Lichten‘ is in verband met de zwarte lichten gesproken over de Zwarte Maan en de Zwarte Zon, waardoor misschien de verkeerde suggestie gewekt is dat het hierbij om op zichzelf staande punten gaat. Maar evenals de van oudsher bekende maansknopen-as (snijlijn van zonnebaan en maanbaan) zijn de zwarte lichten geen punten maar assen, dat wil zeggen: aan elkaar tegengestelde principes die onwrikbaar, en dus dialectisch, met elkaar verbonden zijn. De Zwarte Maan is één van de polen van de grote as van de maanellips, de Zwarte Zon één van de polen van de grote as van de zonellips; de andere polen van beide assen zijn respectievelijk Priapus (de Griekse god van de vruchtbaarheid, de tuinen, de wijngaarden en het vee) en de Diamant. Zij zijn dus de punten op de banen van onze witte lichten waar deze het dichtst bij de aarde staan. In die zin kan Priapus worden opgevat als een supermaan of een maan in het kwadraat, de Diamant als een hyperzon, een centrum van waaruit een veel groter veld dan het zuiver persoonlijke kan worden omvat. Tezamen met de maansknopen-as, die door de as er loodrecht op te zetten kan worden uitgebreid tot een knopenkruis, en het Gelukspunt ontstaat er dus een buitenplanetaire groep van negen punten, waarin we het negenvoud terugvinden dat de basis vormt voor ons decimale stelsel.
Enerzijds maken de zwarte lichten en hun vaste companen dus deel uit van de groep ‘lichten’, anderzijds zijn zij onderdeel van de buitenplanetaire groep. Deze dubbelrol zegt veel over hun betekenis als intermediair tussen aan de ene kant de wereld van het concrete en de menselijke beleving daarvan, en aan de andere kant de kosmische betekenis van die ervaringen en belevingen, i.e. de betekenis ervan voor de mens, niet als individueel maar als universeel wezen. In feite zijn de zwarte lichten een soort interface tussen de knopen-as en de overige bewegende factoren. Voor hun integratie in het astrologische stelsel is er dan ook veel vruchteloos gesteggel geweest over de uitwerking en betekenis van de knopen-as. Als voorbeeld één van de betere benaderingen die er desondanks naast zit: de positie van de noorderknoop in de horoscoop zou de levensopdracht aangeven. Een te beperkte visie, want deze knoop geeft vooral aan dat er een levensopdracht is en preciseert enigszins in welke richting die ligt en wat daarbij aan obstakels op de loer ligt. Welke middelen het meest geëigend zijn voor de uitvoering ervan en welke hulptroepen te mobiliseren zijn behoren tot de zuiderknoop. Dit voorbeeld illustreert het algemene werkingsprincipe van de assen. Als de ene pool geactiveerd wordt, verdwijnt de andere naar de achtergrond en krijgt tijdelijk een hulpfunctie in het project van zijn tegenpool.
Zo speelt dat ook op de as van de Zwarte Maan. Als Priapus’ principe van de overlevingsstrategie gedeactiveerd is, dient de Zwarte Maan, het principe van de individuele uniciteit, erover te waken dat het overleven in de wereld niet in automatismen of vastgeroeste benaderingen blijft. Hetzelfde doet de Diamant bij een geactiveerde Zwarte Zon: in de alle kanten uitschietende gedrevenheid van deze laatste mag wat al verleden is niet zomaar overboord worden gezet. Of, paradoxaal omschreven, de Zwarte Zon heeft de eigenaardigheid een veld te zijn dat naar een centrum streeft. In feite zijn alle asbewegingen processen, autonome processen die continu werkzaam zijn en dus geen impulsen van andere horoscoopfactoren nodig hebben om in beweging te blijven.
Lees verder bij ‘Astroloog en Horoscoop‘.